เรื่องเล่าประสบการณ์จริง ท้องในวัยเรียน บทเรียนชีวิตที่ต้องจดจำ

482
- Advertisement -

หลายคนมักจะมีคำถามว่า ท้องในวัยเรียน ทำอย่างไรดี? เชื่อว่าคงไม่มีใครอยากท้องทั้งที่ยังไม่พร้อมหรอกจริงไหมคะ แต่ในเมื่อผิดพลาดไปแล้ว สิ่งที่ควรทำต่อไปก็คือการยอมรับและพลิกชีวิตมาเป็นคุณแม่วัยใสนั่นเอง

ท้องในวัยเรียน

โดยวันนี้ทางเว็บ คนท้อง.com ก็มีเรื่องเล่าประสบการณ์ตรง จากคุณแม่วัยใสท่านหนึ่งมาเล่าให้ฟังกันค่ะ

ท้องในวัยเรียน ประสบการณ์ชีวิตที่ต้องจดจำ

สวัสดีค่ะ เราชื่อปอยค่ะ อมยิ้ม01เคยเห็นกระทู้บ่อยว่าท้องขณะที่เรียนอยู่ทำไงดี เราก็เลยอยากเล่าเรื่องของเราให้ฟังเผื่อจะเป็นประโยชน์กับเพื่อนๆบ้าง ซึ่งเรื่องมันก็เกิดมาประมาณ 4 ปีแล้วค่ะ เริ่มตอนเราเรียนมหาลัยค่ะ ปอยเรียนสาขาสัตวศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยใน จ.นครศรีธรรมราช ปอยเริ่มท้องตอนปี 2 ค่ะ ตอนแรกยังไม่รู้ว่าตัวเองท้องน่ะเพราะปกติประจำเดือนมาไม่ตรงกันค่ะบางเดือนไม่มาเลยก็มีทำให้ปอยไม่สนใจอะไร จนเริ่มมีอาการแปลกๆ คือเจ็บหน้าอก เวียนหัว ท้องอืดตลอดเวลาเลยลองซื้อที่ตรวจมาตรวจดูค่ะปรากฎว่าท้องจริงๆ ความรู้สึกตอนนั้นจำได้ว่างงมาก ตกใจไม่รู้จะทำไงต่อกับชีวิตดี เราก็เลยโทรบอกแฟนว่าเราท้องตอนนั้นแฟนเราอยู่ปัตตานีค่ะเค้าไม่เชื่อว่าเราจะท้องจริงๆ เราโทรหากันทุกวันแฟนเราถามว่าจะให้ทำไง แล้วตกลงว่าท้องจริงหรือเปล่า ปรึกษากันหลายวันรู้เลยว่าแฟนเราไม่สนใจเท่าไหร่ เราเลยเลิกถามเค้าแล้วเก็บเรื่องไว้คนเดียว ไม่มีใครรู้เลยว่าเราท้องนอกจากแฟนและแม่แฟน

ท้อง เพื่อนทิ้ง เป็นช่วงที่เครียดที่สุด

เราเครียดมากช่วงนั้นเพื่อนก็เริ่มรู้ว่าเราท้องก็เลยบอกกับเราว่า “เมิงท้อง เมิงหมดอนาคตแล้ว เมิงต้องออกจากมหาลัย”เราเครียดมากเครียดทุกเรื่อง เพื่อนก็เลิกคบกับเราค่ะ ไม่มีใครให้ปรึกษาจะบอกพ่อกับแม่ก็ไม่กล้าเพราะเราถูกเลี้ยงมาแบบแม่สั่งยังไงลูกต้องเป็นแบบนั้น(เราเคยปรืกษาแม่แต่ได้รับคำด่าว่าโง่ เลวแทนคำปรึกษา) วันหยุดเราต้องกลับบ้านทุกครั้งเราร้องให้ทุกวัน ร้องให้ทุกครั้งที่อยู่คนเดียว เครียดมากในหัวเราตอนนั้นคิดแต่จะทำร้ายตัวเองค่ะ เพื่อนก็นินทา มองเราแบบเหยียดหยาม เวทนามากค่ะ เรากดท้องดูแถวท้องน้อยจะเป็นก้อนแข็งๆ ตอนนั้นเราทำร้ายตัวเองทุกวัน เราอยากตายคิดวนไปวนมาว่าหมดทางออกไม่มีใครจะพูดด้วยก็เลยต้องเขียนระบายอารมณ์ลงในไดอารี่ สุดท้ายความคิดเลวๆ ก็มาค่ะ เราสั่งยาสอดในเน็ตนี่แหละค่ะคิดว่าเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว เราขอเงินแฟนเค้าบอกว่าไม่มีค่ะเราต้องหาเงินเอง จนวันที่โอนเงินเราโอนไป 3000 กว่าบาทแต่ดันลืมเก็บสลิปไว้เค้าไม่ส่งของให้เราเลยไม่ได้ใช้ยาสอด เครียดเพิ่มขึ้นไปอีกค่ะนั่งร้องไห้เก็บตัวเงียบคนเดียวท้องเริ่มโตขึ้นเรื่อยๆ เราเลยเอาผ้ามาพันไว้แน่นและเจ็บมากค่ะ

เมื่อเราต้องกลับบ้านในวันหยุด

พอวันหยุดก็ต้องกลับบ้านแม่ก็สังเกตุตลอดถามว่าเราเป็นอะไรตัวซีดๆ แต่ละวันมันเลวร้ายมากคิดหาวิธีฆ่าตัวตายค่ะ วันนั้นเดินหาเชือกรอบบ้านพอได้เชือกเราไปผูกกับไม้บนหลังคาห้องน้ำแต่ยังไม่ได้แขวนคอค่ะพี่ชายเรามาเรียกบอกว่า “ออกมาได้แล้วไม่ห่วงคนที่รออยู่หรือไง”เท่านั้นแหละค่ะภาพที่เราฝันเกี่ยวกับลูกผุดขึ้นมาในหัวทันที(เราฝันเห็นเด็กผู้ชายทุกวันค่ะตอนเราท้อง)เราเลยบอกกับตัวเองว่าเราจะเลี้ยงลูกด้วยตัวเราเองค่ะ Facepalm เรื่องยังไม่จบน่ะค่ะอาจจะยาวหน่อยเพราะเป็นเรื่อง 1ปีของเราค่ะ

หลังจากนั้นเรากลับไปเรียนปกติค่ะเข้าห้องเรียน ลงงานทุกอย่างเหมือนเดิม แฟนเราก็มาอยู่กับเราค่ะ ตลอดเวลาก็เที่ยวค่ะกลับมาตอนตี 3 ตี 5 ทุกวัน เรานอนห้องคนเดียวทุกคืน นอนไม่หลับและต้องตื่นเช้าทุกวัน 6.00 น.เพื่อไปลงงานฟาร์มงานหนักมากค่ะยกอาหารที 10-15 โล ท้องเริ่มใหญ่ขึ้นค่ะก่อนคลอดเราปวดท้อง 3 วันค่ะ พอวันที่ 25 กค 54 ประมาณ 3 ทุ่มกว่าเราเริ่มปวดมากขึ้นเราอยู่คนเดียว รู้สึกเหมือนอยากถ่ายหนักเลยเดินเข้าห้องน้ำ แต่เราปวดท้องมากค่ะเดินไม่ไหวเลยนอนลงบนพื้นห้องน้ำ ตอนนั้นเราคิดไรไม่ออกเลยค่ะเราเบ่งจนหมดแรงแต่ก็ไม่ออก นอนอยู่ในห้องน้ำจนแฟนกลับมาเค้าเห็นเราเค้าตกใจมากค่ะ แฟนเราอุ้มเราออกจากห้องน้ำพยายามปลุกเราตลอดอย่าให้เราหมดสติ เราเบ่งจนคลอดเองค่ะในใจคิดอย่างเดียวขอให้ลูกปลอดภัย แฟนเราบอกว่าหมอกำลังมาแต่ไม่ทันค่ะเราคลองเอง แฟนเป็นคนอุ้มลูกเอง ทำคลอดเองค่ะแล้วหมอก็มาถึงที่ห้องค่ะ(หมอเป็นพี่ที่รู้จักกันกับแฟนเราค่ะ) สรุปเราคลอดตอน 4 ทุ่มค่ะ เป็นลูกชาย แข็งแรงดีค่ะ

เลี้ยงลูกกับแฟน 2 คน ยังไม่กล้าบอกพ่อแม่

พอคลอดเพื่อนๆก็กลับมาคุยกับเราเหมือนเดิมค่ะ เรากับแฟนช่วยกันเลี้ยงลูกเองมาตลอด จนลูกเราอายุได้ 9 เดือนกว่า รุ่นพี่ที่มหาลัยเอาเรื่องเราไปเล่าให้ป้าเราและคนอื่นในหมู่บ้านฟัง(เราอยู่คนละหมู่บ้านกับรุ่นพี่) จนแม่เรารู้ข่าวว่าเรามีลูก แม่โทรให้เรากลับบ้าน เราก็กลับมาคุยกับพ่อ แม่แม่เราโมโหมากค่ะว่าเราเป็นลูกชั่ว ลูกเลวและไล่เราออกจากบ้านไม่ให้เรากลับมาเหยียบบ้านนี่อีกค่ะ  หลังจากนั้นประมาณ 3 เดือนพ่อกับแม่ก็หายโมโหเราค่ะและมาเอาหลานกลับไปเลี้ยงที่บ้านส่วนเราทำงานพาร์ททามและแฟนก็หางานทำค่ะส่งเงินกลับไปให้แม่ที่เลี้ยงลูกให้ค่ะ เราก็ส่งเสียตัวเองเรียนจนจบปริญญาค่ะ ตลอดเวลาที่ลูกเกิดมาเรากับแฟนดูแลเค้าเท่าที่เราจะทำได้ดีที่สุดค่ะ เวลาเราไปเรียนแฟนเราจะเป็นคนดูลูก ส่วนใหญ่แฟนเราจะเป็นคนเลี้ยงลูกเองเรามีความสุขมากค่ะถึงแม้มันจะเหนื่อยมากก็ตาม

- Advertisement -

เราอยากจะบอกเพื่อนๆที่กำลังเจอกับปัญหาอยู่ว่า อย่าไปสนใจคำนินทา ดูถูกจากคนรอบข้างค่ะเพราะคำพูดเหล่านี้จะทำให้เราจิตตก ไม่มีทางออกและคิดแต่จะฆ่าตัวตาย คนที่รักเราที่สุดคือคนในครอบครัวเราค่ะ ทุกวันนี้แม้เรื่องของเราจะผ่านมานานแล้วแต่ก็ยังมีแต่คนดูถูกเราเลยค่ะ ไม่ต้องไปสนใจคำพวกนั้นค่ะทำให้ครอบครัวเรามีความสุขก็พอแล้วค่ะ และจากความเครียดความกดดันตัวเองของเราตอนที่เราท้องมันทำให้ลูกเรามีอารมณ์รุนแรงค่ะ โมโหง่าย เวลาโมโหจะทำร้ายร่างกายเล็กน้อยในบางครั้งค่ะ เช่น กัดแขน หยิกตัวเองค่ะ เคยปาของใส่เราจนเราหัวแตกแต่ถ้าไม่โกรจจะร่าเริงปกติดีค่ะ ตอนนี้ก็กำลังเจอปัญหาใหม่ค่ะพี่ชายติดคุกทำให้เราต้องเลี้ยงดูลูกพี่ 3 คน 3-5 ขวบ ตอนนี้เราเลยกลายเป็นแม่ลูก 4 ไปแล้วค่ะเหนื่อยมากแต่ก็ต้องดิ้นรนกันต่อไปค่ะ

ขอบคุณที่มา : pantip.com

=========

ติดตามความรู้ดี ๆ  และสาระดี ๆ เพิ่มเติม สำหรับแม่ตั้งครรภ์และลูกน้อย ได้ที่  www.konthong.com หรือ ร่วมพูดคุย แลกเปลี่ยนกันได้ที่ https://www.facebook.com/teamkonthong/

LEAVE A REPLY