คุณแม่ลูกสอง เลี้ยงลูกและทำงานไปด้วย ไม่ยุ่งยากอย่างที่คิด

995
- Advertisement -

ใครว่าเลี้ยงลูก แล้วจะทำงานไม่ได้ ไม่จริงเลย วันนี้เรามีประสบการณ์ดีๆ จากคุณแม่ลูกสอง ที่ทั้ง เลี้ยงลูกและทำงานไปด้วย ซึ่งคุณแม่ท่านนี้ก็สามารถทำได้อย่างไม่มีที่ติ

เลี้ยงลูกและทำงานไปด้วย

เราไปดูกันดีกว่าว่า เธอสามารถจัดแบ่งเวลาได้อย่างไร จึงเลี้ยงลูกไปพร้อมกับการทำงานได้โดยไม่มีปัญหา

แชร์ประสบการณ์ เลี้ยงลูกและทำงานไปด้วย ไม่ใช่เรื่องยาก

…………..สวัสดีค่ะ..คุณแม่ทาค่ะ วัย30++ อิอิ************

#########สถานะ: คุณแม่ลูกสองค่ะ นู๋ต้นหอมคนโตวัย2.6ขวบ น้องหมูแฮมคนที่สองวัย9เดือน#######

***********อาชีพ: คุณครู/แม่ค้า/แม่บ้าน/ยาม/คนขับรถ/ภรรยาแสนสวย/คุณแม่แสนดีค่ะ555*******

วันนี้อยากมาแชร์ประสบการณ์การเลี้ยงลูก+ทำงานนะคะ คือมีหลายๆคนถามกันมามากมายว่าทำยังไง?แบ่งเวลาอย่างไร?..

- Advertisement -

บอกก่อนนะคะ ไม่ได้ว่าตัวเองเก่ง แต่คิดว่าเจ๋งพอดูค่ะ(อิอิ) ไม่ได้เป็นแม่ที่ดีไปกว่าคุณแม่ท่านอื่นๆ แต่คิดว่าเป็นแม่ที่ดีที่สุดของลูกค่ะ เรื่องที่มาเขียนตรงนี้คือเรื่องที่เกิดจากชีวิตจริง เรื่องในชีวิตประจำวัน กิจวัตรที่ทำในแต่ละวันค่ะ อาจมีคุณแม่อีกหลายท่านที่เจอมากกว่านี้ เยอะกว่านี้ หนักกว่านี้ แต่แม่ทาภูมิใจนำเสนอเรื่องของแม่ทาค่ะ อยากแชร์ประสบการณ์และส่งกำลังใจให้คุณพ่อ คุณแม่ทุกๆท่านค่ะ และอยากขอพื้นที่เล็กๆตรงนี้..บอกว่า ด้วยสองมือแม่นี้มันสามารถทำอะไรได้มากมายและยิ่งใหญ่เกินกว่าจะคาดถึงค่ะ!!!

ตั้งแต่มีนู๋ต้นหอม ลูกคนแรก ทากับสามีก็ช่วยกันเลี้ยงลูกเองนะคะ เราไม่มีผู้ช่วยค่ะ คุณแม่ทาเสียแล้ว คุณพ่อยังทำงาน ญาติๆทุกคนจะไม่มีใครอยู่บ้านเฉยๆ มีงานล้นมือกันทุกคน ญาติฝั่งสามีอยู่ต่างจังหวัด…ตั้งแต่นาทีที่ลูกลืมตาดูโลกชีวิตทาเปลี่ยนเป็นคนละเรื่องจากตอนยังไม่มีลูก เดิมทีไม่เคยใกล้ชิดกับเด็กเล็กๆมาก่อนนะคะ ไม่เคยจับ ไม่เคยเลี้ยงและไม่ค่อยชอบเด็กค่ะ แต่เมื่อมีลูกของตัวเอง ไม่มีคนช่วยแน่นอนทุกอย่างเราต้องทำเองค่ะ วิธีการเลี้ยงของทาผู้ช่วยคือหนังสือกับอินเตอร์เนตค่ะ สงสัยอะไรก็เปิดค้น กลางวันอยู่กัน2แม่ลูก ไปไหนมาไหน2คน พอนู๋ต้นหอมอายุได้1เดือน ทาก็พาลูกไปสอนหนังสือด้วย ลูกก็อยู่ในรถเข็น แม่ก็สอนไป วันไหนติดธุระจำเป็นก็สลับให้คุณพ่อเอาลูกไปทำงานด้วย..ดีค่ะ ไม่ต้องมานั่งรำคาญใคร เลี้ยงแบบตามใจฉัน ไม่มีกฎเกณฑ์อะไรทั้งนั้น ลูกร้องก็หาทางแก้เอง หาไม่ได้ก็ร้องไปกับลูก555 ทำงานไปเลี้ยงลูกไป สอนไปให้ลูกกินนมไป เป็นอะไรที่..สุดๆค่ะ ตอนมีลูกคนเดียวทาว่า สบายๆนะคะ แม้จะแบกไปทำงานด้วย อีกทั้งงานบ้านอีก คือเราอยู่กัน3คนพ่อแม่ลูกค่ะ ทุกอย่างทำเองหมด ตอนนั้นยังไม่คิดว่าเรามีความสามารถ55แม้จะมีใครหลายๆคนถามว่า ทำได้ไงอ่ะ เอาลูกไปทำงานด้วย เราก็ทำไปตามเรื่องตามราวค่ะและมันก็ผ่านได้ด้วยดีจนนู๋ต้นหอมได้1ขวบนิดๆ ทาก็มีอาการแพ้ท้อง บอกก่อนนะคะว่าทาเป็นคนที่แพ้ท้องหนักมากๆๆๆ หนักอาเจียนเป็นเลือด ทานอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้ำ ต้องนอนโรงพยาบาลให้น้ำเกลือค่ะ ตอนท้องแรกเป็นแบบนั้นและท้องสองก็เช่นกัน แต่มันหนักกว่าท้องแรกตรงที่ท้องสองเรามีลูกวัย1ขวบต้องดูแลและเกาะติดตลอดเวลา…ก็ทำไงได้คะเราไม่มีใครเราก็ต้องทำได้ อุ้มลูกไปอ้วกไป นอนร้องไห้มีลูกมาปลอบ555เวลาอ้วก เด็กวัยขวบกว่าๆวิ่งหาถุงพลาสติกให้ ลูบหลังให้ เอาน้ำให้ดื่ม…บอกตัวเองสู้ค่ะ ไปสอนหนังสือก็อุ้มท้องและอุ้มนู๋ต้นหอมไปด้วย..เข้าๆออกๆโรงพยาบาล จนคลอด

หลังจากคลอดน้องหมูแฮม ก็ไม่ง่ายแล้วสิ

.เมื่อคลอดน้องหมูแฮมออกมาทีนี้มันชักไม่ง่ายแล้วค่ะ…เหตุเพราะเราไม่มีคนช่วย ประกาศหาพี่เลี้ยง/แม่บ้านตั้งแต่นู๋ต้นหอมคลอดยันน้องหมูแฮมคลอดก็ไม่ได้ เมื่อสถานการณ์บังคับ ด้วยจิตวิญญาณความเป็นแม่..บอกตัวเอง ชั้นต้องทำได้..,

…หลังคลอดได้5วันทาก็กลับบ้าน ช่วงอยู่ รพ ก็มีคุณสามีลางานเฝ้านะคะและเลี้ยงนู๋ต้นหอมด้วยโชคดีที่คุณพ่อเค้าสามารถทำทุกอย่างได้ไม่ต่างจากแม่ค่ะ เมื่อกลับมาบ้าน คุณพ่อต้องไปทำงานแล้ว ทีนี้คุณแม่ขอจัดเต็มค่ะ นู๋ต้นหอมเธอยังไม่ถึง2ขวบดีเลย ก็เคยอยู่กับแม่2คน เช้าตื่นมาก็เล่นกัน ทำโน่นทำนี่ด้วยกัน อยู่ๆมีน้องตัวเล็กๆมาอยู่ด้วย มันก็แปลกๆนิดนึงค่ะ แต่ต้องขอบคุณนู๋ต้นหอมมากๆที่เค้าไม่สร้างความหนักใจอะไรให้ทาเลยค่ะ เค้าก็เล่นของเค้า แม่ก็เลี้ยงน้องไป อาจมีบ้างที่เค้าวิ่งมาแล้วบอกแม่อุ้มๆ กอดหนูหน่อย อะไรแบบนี้ค่ะ ตอนนั้นทาก็หัวหมุนกับทารกมากๆ เพราะเค้าเพิ่งคลอด กินนมทั้งวันและนมแม่ล้วน คือต้องดูตลอดๆ ในขณะที่นู๋ต้นหอมก็ยังต้องการแม่…กลับมาอยู่บ้านได้15วัน ก็มีอันต้องเข้า รพ อีกรอบ แผลผ่าตัดฉีกค่ะ อืม มันก็น่าอยู่นะคะ ใช้ชีวิตโหดซะขนาดนั้น แต่ทำไงได้เราไม่มีทางเลือกค่ะ ทานอน รพ ประมาณ1อาทิตย์ โชคยังเข้าข้างไม่ต้องผ่าใหม่ หมอให้ยาทางสายน้ำเกลือซึ่งมันทรมานมากๆๆๆ มันขึ้นถึงคอเลยค่ะและมันแสบเส้นเลือดมากตลอด1อาทิตย์ได้ยาตัวนั้นราวๆ80ขวด ไม่นับที่ฉีดวันๆนึงไม่รู้กี่เข็ม ทำแผล ล้างแผลอีก เป็นอะไรที่ทรมานที่สุดในชีวิตจริงๆ ค่ะ ช่วงอยู่ รพ เราก็แน่นอน อพยพครอบครัวไปอยู่กันหมด4คนพ่อแม่ลูก งานนี้คุณพ่อได้เป็นพระเอกค่ะ ดูแลทั้งลูกคนโต ทารกและคนป่วยแล้วทุกอย่างมันก็ผ่านไปด้วยดีค่ะ ช่วงนอนพะงาบๆในโรงพยาบาล เวลาลูกจะกินนมถ้าแม่ไม่ไหวจริงๆ ก็ได้คุณพ่อช่วยอุ้มให้ค่ะ ประคับประคองกันไป น้องหมูแฮมเป็นเด็กนมแม่นะคะ

พอกลับมาบ้านคุณแม่ก็จัดเต็มอีกเช่นเดิม มาอยู่ได้7วัน เอาอีกแล้ว แผลมีเลือดซึม แต่รอบนี้หมอให้ยา3วันหายค่ะ และหายสนิทซะที…

…เกือบเดือนที่ไม่ค่อยได้ใช้ชีวิตปกติ น้องหมูแฮมโตในโรงพยาบาลเลยค่ะ555

กลับเข้าสู่ชีวิตประจำวันของคุณแม่ลูก2กันค่ะ

เช้า จะตื่นประมาณตีห้ากว่าๆ จริงๆยังง่วงแต่น้องหมูแฮมตื่นเช้ามากๆ เค้าก็ดุกดิกๆจะกินนมแล้ว เค้าก็จะคลานไปเล่น รื้อของ บางวันก็นอนให้นมจนราว6โมงครึ่ง ลุกจากที่นอน คุณพ่อก็มีหน้าที่เล่นกับน้องหมูแฮม/อาบน้ำให้ แต่งตัว แม่กับพี่นู๋ต้นหอมก็ไปหาอาหารเช้า คือสลับๆกันค่ะ วันไหนแม่นึกอยากทานอะไรก็ออกไปเอง บางทีคุณพ่อซื้อไม่ถูกใจ..

หลังจากนั้นก็จัดการอาหารให้น้องหมูแฮม พอน้องทานข้าวได้เริ่มยุ่งค่ะต้องเตรียมหน่อย ก็เอาง่ายๆ ป้อนข้าวลูก นู๋ต้นหอมเดิมก็ทานข้าวเองแต่พอมีน้องชักขี้เกียจทาน จะเล่นอย่างเดียว แม่ก็ไล่ป้อน ทั้งพี่ทั้งน้องและตัวเองด้วย555แม่เองทานไปป้อนลูกไป ไล่ป้อนนู๋ต้นหอมไป สนุกดีค่ะ ส่วนคุณพ่อวันไหนถ้าไม่รีบก็ช่วยป้อน ถ้ารีบก็อาบน้ำ..พอคุณพ่ออาบน้ำเสร็จก็ช่วยอยู่ดูเด็กๆ คือแต่งตัวไปเล่นกับลูกไป แม่ก็วิ่งผ่านน้ำ คือตั้งแต่มีลูกทุกกิจกรรมของแม่ต้องวิ่งแทบทั้งสิ้นค่ะ รีบมากๆทุกๆวินาทีของแม่คือเวลาของลูกค่ะ เคยคิดว่านี่ถ้าต้องไปหายใจที่อื่น ตอนนี้เราคงตายไปแล้ว เพราะไม่มีเวลาไปหายใจค่ะ555แต่โดยมากแม่จะจัดเต็มคนเดียวค่ะ เพราะคุณพ่องานยุ่งมาก ออกเช้ากลับค่ำ คนของประชาชน อิอิ

กิจวัตรแม่เรียบร้อย ก็อาบน้ำนู๋ต้นหอม ถ้าวันไหนน้องหมูแฮมยังไม่ได้อาบก็จับอาบพร้อมกันค่ะ แต่งตัว ทีนี้ต้องหากิจกรรมให้นู๋ต้นหอมแล้วค่ะ เพราะได้เวลาแม่ให้นมน้อง น้องหมูแฮมกินนมครั้งนึงเป็นชั่วโมงเลยค่ะ ก็หาแป้งโดว์ ระบายสี ตุ๊กตาอะไรให้เล่นไป บางทีก็อ่านหนังสือไปให้น้องกินนมไป

จนประมาณ9โมงได้เวลาไปทำมาหากินค่ะ ทาก็อุ้มน้องหมูแฮมมือนึง แบกกระเป๋าสัมภาระเยอะแยะของลูกๆ อีกมือจูงนู๋ต้นหอม หอบหิ้วกันขึ้นรถ ถ้าน้องหมูแฮมยังกินนมไม่อิ่มก็ ขับไปให้นมลูกไปค่ะ(อันตรายห้ามลอกเลียนแบบนะคะ แต่อาศัยเป็นคนประมาท ใจกล้า ถือว่าชั่วโมงขับสูง555ก็ให้นมลูกไปขับรถไปค่ะ) มาถึงโรงเรียนก็หอบหิ้วกันขึ้นสอน

…ระหว่างสอน น้องหมูแฮมจะอยู่ในรถเข็นหรือไม่แม่ก็อุ้มไว้มือนึง ส่วนพี่นู๋ต้นหอมก็นั่งเรียนกับพี่ๆนักเรียนค่ะ(สอนระดับมัธยมนะคะ) อีกหน้าที่ของนู๋ต้นหอมคือช่วยเก็บสมุด แจกสมุดพี่นักเรียนค่ะ

..ทาจะไปสอนเฉพาะในชั่วโมงสอนนะคะ หมายความว่า จัดชั่วโมงสอนรวดเดียวเลย 9โมงถึงเที่ยงอะไรประมาณนี้ค่ะ เสร็จกลับเลย เพราะกลัวเด็กๆจะเหนื่อย พอเที่ยงเราก็แวะทานอาหารเที่ยงกัน ไม่ว่าทานร้านไหน จะมีแต่คนมอง555มันก็วุ่นวายพอดูค่ะ เด็กเล็ก2คน แม่คนเดียว ป้อนคนนั้นคำคนนี้คำ แม่คำ555 น้องหมูแฮมอยู่ในวัยอยากรู้อยากเห็นมากๆ จะรื้อ จับทุกอย่าง เพราะฉะนั้นทาต้องอุ้มเค้าไว้ตลอดค่ะ ไม่งั้นร้านเค้าอาจพังได้ อิอิ ทานอาหารเที่ยงเสร็จ ก็เดินทางกลับบ้าน

…เมื่อมาถึงบ้านเด็กๆก็อาบน้ำกันอีกรอบนึง ให้เล่นน้ำกันซักครึ่งชั่วโมงค่ะ และได้เวลาแห่งการรอคอยของแม่นั่นคือ ให้เด็กๆนอนตอนบ่าย แต่..ไม่รู้ทำไมเด็กๆ2คนนี้ไม่ชอบนอนกลางวันกัน คือวันไหนนอนวันนั้นนี่แทบต้องแก้บนกันเลยทีเดียว!!!ในเมื่อไม่นอนก็เล่นกันต่อค่ะ เล่นๆๆๆกันจนเย็น พอคุณพ่อกลับมาก็ออกไปเล่นที่สนามกีฬาบ้าง ไปนั่งระบายสีบ้าง และทานข้าวกลับมาบ้าน เด็กๆก็ยังคงเล่น จนราว3ทุ่ม ทาก็พาน้องหมูแฮมเข้านอน ให้กินนม พี่นู๋ต้นหอมก็เล่นต่อกับคุณพ่อ และอาบน้ำ ราว4ทุ่มกว่าๆก็เข้าห้องนอนค่ะ แม่ก็เปลี่ยนอิริยาบทจากนั่งให้นม เป็นนอนให้นมและพอเด็กๆหลับราว5ทุ่มครึ่ง ทาก็ลุกมาเก็บกวาดห้องให้เรียบร้อย จัดเตรียมของเล่นไว้สำหรับวันพรุ่งนี้ค่ะ…

…นี่คือเวลาที่คุณพ่ออยู่ก็ยังมีคนช่วย แต่คุณพ่อมีอาชีพเป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ต้องบริการประชาชนค่ะ…จะมีงานเดี๋ยวจับยา เดี๋ยวมีชุมนุม เดี๋ยวประท้วงตลอดๆ กลับค่ำๆมืดๆ แม่ต้องจัดเต็มคนเดียวก็บ่อยๆ…คือทั้งเหนื่อย ทั้งเครียด แต่ถามว่าหยุดได้มั้ย ไม่ทำได้มั้ย ก็ไม่ได้ค่ะ เหนื่อยแต่มีความสุขเนอะ^^

…บอกก่อนเลยนะคะ ว่าทาเลี้ยงลูกทั้งสองคนแบบไม่ใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูปเวลาอยู่บ้าน แน่นอนมันมีงานเพิ่มเข้ามาต้องคอยเช็ดอึ เช็ดฉี่ เปลี่ยนผ้า ซักผ้า คือเราคิดไปเองว่า ลูกคงอึดอัดนะใส่ไว้แบบนั้น ขนาดเราใส่ผ้าอนามัยยังรำคาญเลย555ก็พอฉี่ปุ๊บเปลี่บนปั๊บ ขยันไปมั้ย อิอิ แต่นู๋ต้นหอมตอนราวๆ1ขวบ คือเดินได้พูดได้นิดหน่อย ก็ไม่ฉี่ อึใส่กางเกงแล้วนะคะ พอจะฉี่เค้าจะบอก แม่ก็ช่วยถอดกางเกงให้และเค้าก็ไปฉี่ในห้องน้ำบ้าง(พื้นห้องน้ำ)/กระโถนบ้าง พอสักขวบครึ่งก็ปีนขึ้นชักโครก ทาจะสอนให้เค้าเอาม้านั่งมาปีนขึ้นค่ะ โดยจะวางฝารองนั่งของเด็กไว้ตลอดๆ

…และอีกอย่างลูกๆทั้งสองเป็นเด็กที่ห่างไกลจากทีวี/ไอแพด/คอมพิวเตอร์/โทรศัพท์/หน้าจอทุกชนิดค่ะ..เพราะศึกษามาพอสมควรถึงผลเสียของสิ่งเหล่านี้ จึงไม่เคยให้ลูกเล่นหรือดูเลยค่ะ อาจมีคุณพ่อเค้าเปิดการ์ตูนให้ลูกดูบ้าง แต่จะคอยอธิบายข้างๆตลอด ส่วนทาเองค่อนข้างซีเรียสกะหน้าจอพวกนี้มากค่ะ เลยตัดปัญหาที่บ้านเราไม่เคยเปิดทีวีเลย จะเปิดเฉพาะลูกหลับ แม่จะแชทจะขายของออนไลน์ ก็ตอนลูกเผลอ ลูกหลับ ไม่ใช่ห้ามลูกแล้วพ่อแม่มานั่งทำเสียเอง เราจะไม่มีการเล่นคอม ดูทีวี แชทอะไรต่อหน้าลูกเลยค่ะ คือนอกจากเป็นครูก็มีอีกอาชีพคือขายสินค้าออนไลน์ค่ะ ทั้งของลูก ของแม่ หลากหลายค่ะ555ขายได้ทุกวัน ได้เงินทุกวันนะคะ ตอนแรกทำเล่นๆ แต่พอมีรายได้มามันไม่เล่นแล้วค่ะ

…ดีนะคะ เพราะเวลาทั้งหมดคือ มีแต่เรา เรา เราและเรา555ไม่มีสิ่งอื่นมาแย่งความสนใจไป เด็กๆก็จะคิดหาของเล่นสนุกๆ ได้มองรอบๆ ได้รู้จักคิด ได้ใช้สมองเยอะหน่อยไม่ใช่นั่งจมอยู่กับหน้าจอ แต่แม่จะเหนื่อยหน่อย เพราะแทบจะไม่มีเวลากระดิกไปไหนได้ เคยเห็นบางบ้านเค้าเอาไอแพดให้ลูกเล่น เปิดทีวีให้ลูกดู แม่ก็จะมีเวลานะคะ เพราะเด็กจะชอบของแบบนั้นมากๆ แต่แม่ทาแอนตี้สุดชีวิต555 ความคิดส่วนตัวนะคะ เด็กจะติด บางคนพอไม่ได้เล่นจะโมโห ร้องไห้ รบเร้า และมันไม่คุ้มกันค่ะ ประสบการณ์ที่เป็นครูมา เคยสอนเด็กมาเยอะ เด็กที่โตมากับทีวี เด็กที่ติดหน้าจอพวกนี้มักสอนยากกว่าเด็กอื่นค่ะ

…อาศัยจังหวะลูกเล่นเพลินๆ วิ่งไปปั่นผ้า แป๊บๆไปล้างจาน กวาดขยะ อยู่แบบนี้ทุกวัน ถ้าวันไหนไม่มีสอน ก็หากิจกรรมให้เด็กๆทำกัน อาจออกไปนอกบ้าน เดินห้าง ไปบ้านเพื่อน คือมีแต่คนถามว่าไปไหนมาไหนกัน3คน ลำบากมั้ย?เวลาจะเข้าห้องน้ำทำยังไง?แล้วเวลาทานข้าวจัดการยังไง?ก็ทำไปตามเรื่องตามราวค่ะ ถามว่าลำบากมั้ย บอกเลยมาก แค่เด็กคนเดียวก็วุ่นแล้วนะคะ แต่นี่2คน น้องหมูแฮมโดยมากก็ใส่รถเข็นไม่ก็เป้อุ้ม เพราะจะสะดวกเวลาเข้าห้องน้ำค่ะ เพราะจะปล่อยพี่ต้นหอมเขาห้องน้ำคนเดียวก็เป็นห่วง ทุลักทุเลแต่เราก็สนุกทุกครั้งค่ะ

…ถือว่าทาโชคดี ที่เป็นคนทำอะไรเร็วมาก แม้จะชุ่ยแต่เสร็จค่ะ คืออาศัยเป็นคนคล่องแคล่วว่องไว งานทุกอย่างเลยทำทัน เคยคิดว่าถ้าเราทำอะไรช้ากว่านี้ เราคงไม่ได้นอนแน่ๆ แต่นี่ก็ถือว่าพักผ่อนเพียงพอนะคะ บางคืนก็หลับไปพร้อมลูกเลย อีกอย่างนู๋ต้นหอมแม้จะแค่2ขวบกว่าๆแต่สามารถช่วยแม่ได้หลายอย่างมาก พูดง่าย ไม่ดื้อค่ะ นี่ล่ะค่ะผลของการที่เราทุ่มเททุกอย่างให้เค้า เราเลยไม่ต้องเหนื่อยมาก และจะสอนลูกเรื่องความรับผิดชอบ เก็บของเข้าที่ เรื่องความรวดเร็วตลอดๆค่ะ เพราะสิ่งแบบนี้มันจะติดตัวไปนะคะ โลกทุกวันนี้อยู่กันด้วยความเร่งรีบค่ะ เรามัวช้าไม่ได้ มันจะไม่ทันเพื่อนค่ะ

อีกอย่าง ลูกๆทั้งสองคนเป็นเด็กนมแม่ค่ะ นู๋ต้นหอมอาจมีเสริมนมอื่นบ้างแล้วเพราะไม่มีเวลาปั๊มนมจริงๆค่ะ แต่น้องหมูแฮมนมแม่ล้วน เต้าล้วนด้วยค่ะ พอลูกกินนมแม่ มันจะขาดความคล่องตัวในการทำอะไรๆไปอีกนะคะ น้องทานครั้งนึงเป็นขั่วโมงเลยค่ะ จังหวะน้องกินนมแม่ก็ต้องหาอะไรให้พี่ทำค่ะ นู๋ต้นหอมเป็นเด็กสมาธิดีมากๆค่ะ สามารถไปนั่งทำกิจกรรมเรียนปั้นดิน/วาดรูประบายสีกับพี่ๆโตๆได้ และนั่งเรียนได้ครั้งละ1-2ชั่วโมงค่ะ อาจมาจากการไม่ให้ลูกดูทีวีนะคะ เวลาเค้าทำอะไรเค้าจะตั้งใจมากและทำจนเสร็จค่ะ

…ที่มาวันนี้ก็อยากมาแชร์ประสบการณ์ให้คุณแม่ๆและว่าที่คุณแม่นะคะ โดยเฉพาะคุณแม่ที่ไม่มีใครช่วย..เชื่อว่าแม่ทุกคนสามารถทำได้ค่ะ ตอนแรกทายังไม่เชื่อตัวเองเลยว่าจะทำได้ ทั้งเลี้ยงลูก ทั้งทำงาน ทั้งงานบ้านทุกอย่าง แต่ไม่น่าเชื่อว่าพอถึงเวลาทุกอย่างมันก็เป็นไปตามขั้นตอนของมัน อาจมีวีน มีเหวี่ยง เหนื่อย เพลีย ฮอร์โมนยังไม่คงที่ อารมณ์ยังไม่คงทน555แต่ไม่นานก็หายค่ะ มันก็มีวุ่นวายเป็นธรรมดา ชีวิตทั้งวันทำอะไรแทบทุกอย่างต้องวิ่งค่ะ ไม่งั้นไม่ทัน 555แต่สนุกดีค่ะ 2ปีกว่าแล้วที่ไม่ได้เจอคำว่าเหงา/2ปีกว่าแล้วที่ไม่ได้shoppingแบบสบายใจ ลั้นลาpartyกับเพื่อน/2ปีกว่าแล้วที่ไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง/2ปีกว่าแล้วที่ไม่เคยได้เคี้ยวข้าวให้ละเอียด/2ปีกว่าแล้วที่ไม่เคยนอนตื่นสาย ไม่เคยนอนเต็มตื่น/2ปีกว่าแล้วที่ไม่มีเวลาดูแลตัวเอง/2ปีกว่าแล้วที่ส่องกระจกได้ไม่เกิน3นาที/2ปีกว่าแล้วที่ไม่ได้ดูทีวี/2ปีกว่าแล้วที่ไม่ได้ออกไปไหนคนเดียว/2ปีกว่าแล้วที่ไม่ได้คิดเรื่องของตัวเอง/2ปีกว่าแล้วที่เสื้อผ้าที่ใส่ไม่ได้รีด ใช้สะบัดเอา555/2ปีกว่าแล้วค่ะที่ทั้งชีวิตและหัวใจมอบให้กับเด็กน้อยทั้ง2คน/และเป็นเวลา2ปีกว่าแล้วที่ชีวิตมีจุดหมาย รู้สึกชีวิตมีคุณค่า รู้สึกว่าแต่ละวันแต่ละวินาทีมันมีค่ามากๆ ใช้เวลาได้คุ้มค่าที่สุด รู้สึกว่าชีวิตที่เกิดมาเพื่อคนอื่นมันดีแบบนี้นี่เอง ชีวิตที่มีอีก2ชีวิตให้เป็นห่วง ให้ห่วงใย ให้เฝ้าทนุถนอม…ขอบคุณคุณสามีที่คอยช่วยเหลือเท่าที่จะทำได้ แม้เค้าจะเป็นผู้ชายที่ไม่มีความโรแมนติกเลย แม้จะไม่เคยปลอบใจอะไร แต่ก็รู้ว่ารัก55เคยบอกสามีว่า นี่เวลาตัวเองกลับจาทำงานเจอเค้าอยู่เป็นยายเพิ้งอ่ะ ช่วยถามซักคำได้มั้ย วันนี้เหนื่อยมั้ยหรือไรอย่างนี้อ่ะ เค้าตอบมาว่า อ้าวจะถามทำไมเหรอก็รู้แล้วว่าเหนื่อย!!อืม พี่แกเป็นคนแบบนี้อ่ะค่ะ แต่ใจเย็น ภรรยาวีน เหวี่ยง ด่า ก็นิ่ง ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว555

…สุดท้ายขอบคุณลูกๆทั้งสอง ที่ทำให้แม่ได้ค้นพบตัวเอง ว่าแม่เก่งมาก555ไม่มีใครชมแม่ขอชมตัวเองค่ะยิ้ม ที่สามารถทำหลายๆอย่างพร้อมกันในเวลาเดียว และทำให้แม่ได้รู้ว่า ผู้หญิงที่ได้ชื่อว่า”แม่”มีพลังกาย พลังใจ พลังความรักมหาศาล กว่าสิ่งใดๆในโลกใบนี้ค่ะ…ขอชื่นชม”แม่”ทุกคนด้วยหัวใจค่ะ คุณคือผู้เสียสละและคุณจงภูมิใจนะคะคุณคือทุกสิ่งทุกอย่างของลูกค่ะ…

###และเชื่อว่า ..ศักยภาพความเป็นแม่….ผู้หญิงทุกคนมีเท่ากันค่ะ แต่มันขึ้นกับว่า คุณจะได้มีโอกาสใช้มันมากแค่ไหน…อย่าลืมรักแม่ให้สุดหัวใจนะคะ

ขอบคุณที่มา : Pantip.com

=========

ติดตามความรู้ดี ๆ  และสาระดี ๆ เพิ่มเติมสำหรับแม่ตั้งครรภ์และลูกน้อย ได้ที่  www.konthong.com หรือ ร่วมพูดคุยแลกเปลี่ยนกันได้ที่ https://www.facebook.com/teamkonthong/

LEAVE A REPLY